Als u op “meer” klikt, kunt u een uitgebreid verslag lezen over Henley van dhr. Landman, waarvoor dank!

HENLEY 2010: WEDSTRIJD VAN HOLLANDIA DAMES 8 EINDIGT IN DRAMA

Ondanks de wereldwijde recessie was de internationale belangstelling voor het kostuumstuk van de roeisport zeer groot. Eigenlijk groter dan ooit tevoren. Dit tot groot genoegen van de Henley Stewards. Ik had eigenlijk willen schrijven “uiteraard”. Maar zo vanzelfsprekend is die blijdschap niet. De buitenlandse, door deze roeinotabelen steevast als “overseas competitors” aangeduide groep wordt toch steevast gezien als een aanval op de deelnemende Britten. Hier had ik natuurlijk eigenlijk “werd” moeten schrijven, maar tot mijn verbazing merkte ik op de zondag van Henley dat een van de jongste Stewards (namen zal ik niet noemen!) duidelijk niet blij was met het feit dat er zo veel “overseas competitors” de finales hadden gehaald. In maar liefst vijf van de topevenementen ging de strijd überhaupt alleen maar tussen buitenlanders. In acht finales mochten de Britten het opnemen tegen “mensen die de zee hadden overgestoken om in Henley te mogen roeien” zodat slechts in 4 finales Britten de riemen met elkaar kruisten en ,  dat is zeker geen bijkomstigheid,  men dus zeker was van een Britse overwinning! Ja: de Britten geloven toch nog altijd graag dat zij het zijn die de golven regeren.

Over de Nederlandse deelname kon ook niet geklaagd worden. Nereus, Gyas en  de bij ons onbekende “University of Tilburg” (achter welke naam Vidar zich bleek verscholen te hebben!) hadden een acht ingeschreven voor de “Temple Challenge Cup”. Maar liefst drie nationale ploegen, startend onder de naam Hollandia RC, te weten onze nationale dames acht, de nationale dames dubbel vier , waarin onze Jacobine,  en onze mannen lichte vier zonder hadden zich ingeschreven voor respectievelijk de  Remenham, Princes Grace en Stewards Challenge cups.

Lichte vier zonder

De heren Muda, Muda, Hijbrock en Lievens hadden geen geluk. Zij troffen in hun eerste race op vrijdag “Princeton Training Center USA” de nationale Amerikaanse mannen vier zonder. Nadat de Britse vier zich als gevolg van een blessure uit het nummer had getrokken, werd deze ploeg al wel gezien als de grootste kanshebber. Maar over het algemeen kon je wel horen dat men toch veel verwachtte van het Nederlandse viertal. En die verwachting werd bewaarheid. Zeker in de eerste helft lukte het de Amerikanen niet goed weg te komen van het Nederlandse viertal. Dat had echter toch wel wat problemen met sturen. Niet zo gek overigens als gevolg van het naast de baan gewoon doorvarende plezierbootverkeer dat zorgt voor de nodige golven. Maar ieder keer dat de Amerikanen probeerden weg te lopen, viel het Nederlandse viertal opnieuw aan. Uiteindelijk versloegen de Amerikanen Hollandia met drie kwart lengte. Het verlies van de Nederlanders zal uiteindelijk wel een zoete nasmaak gekregen hebben toen bleek dat Princeton de finale in de Stewards Challenge Cup op haar naam wist te zetten met drie kwart voorsprong op de Franse vier.

Dames 8

In de Remenham Challenge Cup had naast Hollandia  de Canadese Nationale Acht de Britse Nationale Acht ingeschreven.. Iedereen keek een beetje uit naar de revanche met de Britse dames. Die hadden onze dames in de eerste World Cup in Bled immers verslagen. Na een makkelijk overwinning op vrijdag op de Britse Lichte Dames Acht, trof Hollandia op zaterdag de Canadese Acht. Het zag er aanvankelijk naar uit dat het een spannende race zou worden. En passant werd daarin op de Barrier een nieuw record gezet. Weliswaar door Canada maar de Nederlandse dames zaten daar niet zo vreselijk ver achter. Gedurende de race lukte het de dames in het geheel niet om Canada bij te blijven. Uiteindelijk zijn zij zelfs met een achterstand van drie lengtes over de finish gegaan. Eigenlijk gaf de wijze waarop het octet acteerde al reden tot vragen. De kamprechter aarzelde dan ook een beetje bij het geven van de witte vlag. Maar net nadat hij zo ver was, produceerde stuurvrouw Anne Schellekens  een grote hoop wier en waterplanten die tussen het vinnetje en het roertje onder de Nederlandse boot was blijven zitten. De situatie die deed denken aan de historische finale in 1989 tussen Harvard en de Nationale Britse Lichte Acht, toen direct bij het overgaan van de finish  een wortel van een waterplant op dezelfde wijze onder de Harvard boot bleek te zitten. Toen werd er evenwel geprotesteerd voordat de witte vlag werd gegeven, hetgeen resulteerde, overigens na een uren durend beraad van de Stewards, in een “re-row”die, hoewel die pas plaats vond op zondagavond om 20.00 uur, maarliefst 30.000 mensen op de been bracht. De Hollandia dames waren minder gelukkig: het protest werd afgewezen. En zo eindigde deelname van onze nationale dames met een drama en bleef de door een ieder tegemoet geziene confrontatie met het Britse achttal uit.

Dames Dubbel 4

Voor dit nummer was er een bijzonder sterke inschrijving. Naast onze dames hadden de nationale ploegen van het Verenigd Koninkrijk, de Canadezen en Nieuw Zeelanders ook de Italiaanse nationale ploegen ingeschreven. De Hollandia quaddrupel , waarin ons Njord lid Jacobine ,was gelukkig in de eerste ronde. Zij trof de Engelse B garnituur die met een halve lengte werd verslagen. Op zaterdag begonnen de dames goed aan de halve finale. Aanvankelijk had zij daarin de leiding, maar halverwege de baan moest die worden overgedragen aan de Nieuw Zeelandse boot. Hollandia liet niet los, maar moest uiteindelijk met drie kwart lengte in Waiariki BC haar meerdere erkennen.

The Temple Challenge Cup

Geen van onze nationale ploegen haalde derhalve de finale. Maar Neruis wist de Temple Cup zondag wel te halen. In de strijd om diezelfde beker sneuvelde Gyas al in de eerste ronde en het verassend onder “University of Tilburg” startende Vidar hoefde pas de dag daarna de riemen in de wilgen te hangen.

Het is altijd moeilijk te zeggen of het aan de slechte kwaliteit van de tegenstanders ligt of gewoon aan de superioriteit van de andere ploeg, maar Nereus had weinig moeite met het bereiken van de halve finale op zaterdag. Nadat de door Marc Emke gecoachte ploeg vrijdag weinig moeite had met de B ploeg van Queen’s University ,  Belfast   had zij meer moeite met de A ploeg van diezelfde club op zaterdag. Maar uiteindelijk roeiden de Amsterdammers zich met een halve lengte verschil in de finale. Daarin trof zij een ploeg van de University of Washington die zich op overtuigende wijze in de finale had geroeid. Deze “yanks” besloten hun nationale feestdag ( het was zondag the 4th of July !)extra luister bij te zetten. Het overigens toch imponerend roeiende Nereus had in deze ploeg een tegenstander getroffen die net een maatje te groot was. Met maar liefst vier en een kwart lengte zetten de Amerikanen de Temple Cup op hun naam.

Vier Nederlandse overwinningen op zondag

Ondanks deze toch wat tegenvallende resultaten waren er op de Henley Royal Regatta dit jaar op zondag maar liefst vier Nederlandse overwinningen te zien. De Amerikaanse film productie maatschappij “Columbia Pictures” is namelijk bezig met het maken van een speelfilm die de mooie titel gaat hebben “The Social Network”. De film heeft als onderwerp de totstandkoming van sociale digitale netwerken en met name “Facebook”. Facebook zou verzonnen zijn door de Amerikaanse broers Taylor en Cameron Winkelvoss die dit jaar  deel uitmaakten van de ploeg van Oxford in de Boatrace. In 2004 roeide deze tweeling nog voor Harvard en verloor in de finale om de Grand Challenge Cup van onze onder Hollandia RC roeiende nationale acht. Voor deze grootste productie waar ook Justin Timberlake aan meewerkt, werd deze finale op zondag maar liefst vier maal nagespeeld. De opnamen vonden plaats tijdens de lunch en theepauze. En de aanwezige “members and their guests” waren er vooraf door de Stewards voor gewaarschuwd dat zij door tijdens deze pauzes op de Stewards Enclosure aanwezig te blijven het risico liepen uiteindelijk in een Amerikaanse speelfilm te verschijnen. How horrible ! Op strategische punten stonden zo een vijftien camera’s opgesteld langs de baan en bij Remenham Club was er zelfs een meerijdende camera. Op verzoek van de Stewards werden de vier nep achten (nu opnamen onmogelijk overgedaan konden worden en er slechts zeer beperkte tijd door de Stewards beschikbaar was gesteld voeren er steeds twee nep finales achter elkaar aan) luid toegeklapt en aangemoedigd vanaf de Enclosure. Hollandia bleek bij de leden en hun gasten die het risico hadden genomen te verschijnen in een Amerikaanse rolprent favoriet en zelden zal een Nederlandse ploeg zo fanatiek door de kant zijn aangemoedigd. Ik mocht als Hollandia supporter mee in de Umpire Launch. Dus verschijn ik “binnenkort in dit theater “ en  verwacht ik minimaal een Oscar nominatie voor de beste Nederlandse acteur !

Het was weer een echte Koninklijke regatta. Maar liefst twee leden van de Engelse Koninklijke familie deden Henley aan. Princess Ann die vrijdag in de Koninklijke sloep geroeid door de Queens Watermen in grootse , the Empire waardige  stijl werd aangevoerd en Prince Michael die de club waarvan hij beschermheer is,  Thames Rowing Club , ter gelegenheid van hun 150^e jaardag met een bezoek vereerde. Deze blikvangers moesten het in het gesprek van de dag opnemen tegen de nieuwe “Floating Members Stand” die vanaf dit jaar evenwel door het leven gaat “The Regatta Control Barge”. Reden: de kosten voor een nieuwe tribune zijn voor de Britse fiscus niet, maar een investering die de veiligheid tijdens de Regatta ten goede komt,  is wel aftrekbaar. Die Britten toch. Zij leren wellicht toch iets van de Nederlanders. Naar verluid heeft de imposante  drijvende tentstructuur enkele tonnen gekost. Hoewel het uitzicht vanuit deze slechts voor de Stewards en de leden (dus niet hun gasten!) toegankelijke drijvende tribune toch een uitstekend zicht op de baan biedt, zijn de meningen over het ontwerp niet onverdeeld gunstig. De Britten zouden de Britten niet zijn als zij de inderdaad wat onelegante creatie intussen niet van een nick name hadden voorzien: “The Veggie Steamer”. Want de control barge lijkt wel wat op een groentestomer !